
Witaj w odcinku nr 1 podcastu The Coffee Journeys Show: Podróż się zaczyna.
W tym odcinku opowiadam o swojej drodze i lekcjach, które po drodze wyniosłem. Zaczynam od tego, jak dostałem swoją pierwszą pracę w IT, i mówię o tym, jak ważna jest wiara w siebie i jak odmowa może stać się potężną motywacją. Podróż tysiąca mil zaczyna się od jednego kroku. A to jest mój pierwszy krok, żeby podzielić się z Tobą swoją podróżą!
Mówię też o tym, jak cenne jest pomaganie innym i wychodzenie poza zakres obowiązków, a potem opowiadam, jak przeszedłem do roli lidera.
Posłuchaj, żeby znaleźć inspirację na własną drogę i dowiedzieć się, jak rozwinąć umiejętności i nastawienie potrzebne, żeby odnieść sukces w dzisiejszym świecie.
🎧 Odcinek po angielsku z mojego podcastu Coffee Journeys:
Rozdziały
00:01:02 -> Cześć
00:02:25 -> Jak zacząłem w IT 🖥️
00:07:17 -> Wsparcie IT na ratunek 💣
00:11:30 -> Droga do przywództwa 🌱
00:15:27 -> Linki i bio 🌐
00:16:01 -> Informacja zwrotna 🤲
Linki
- 🗞️ Newsletter (po angielsku)
- 🖥️ Pierwsza pomoc przy pracy z domu
- 🤝 Heroic Leadership: lekcje o tym, jak być dobrym liderem
Słuchaj dalej
🟣 Apple Podcasts
🟢 Spotify
🟠 Overcast.fm
☕️ RSS
Transkrypcja
Witaj w moim podcaście! W pierwszym odcinku, „Podróż się zaczyna”, przedstawię się, choć ten podcast nie będzie o mnie. Będę dzielił się historiami i lekcjami, które wyniosłem po drodze. Podróż tysiąca mil zaczyna się od jednego kroku. A to jest mój pierwszy krok, żeby podzielić się z Tobą swoją podróżą!
Pierwsza praca w IT
Pierwsza historia jest o tym, jak dostałem pierwszą pracę w IT, i o tym, że odmowa może dodać skrzydeł. Interesowały mnie komputery, Linux i wszystko, co związane z IT, a potrzebowałem prawdziwej pracy, żeby te zainteresowania utrzymać. Zacząłem w telewizji kablowej jako instalator, a z czasem przeszedłem do biura i projektowałem sieci. Musieliśmy wszystko pomierzyć, a potem przenieść do AutoCAD-a. Z czasem coraz lepiej radziłem sobie z Linuksem i postawiłem pierwsze serwery pocztowe, początkowo dla siebie. Pokazałem taki serwer w firmie i usłyszałem, że w IT nie ma dla mnie pracy. W końcu jednak firma stworzyła dział IT i zaczęła oferować internet przez tę samą sieć.
Zgłosiłem się do pracy w IT, ale mi odmówiono. Ówczesny dyrektor powiedział, że komputery są za drogie. Jestem jednak wdzięczny za tę odmowę, bo niedługo potem odszedłem i złożyłem podanie do działu IT w szpitalu. W pewnym momencie zostałem kierownikiem działu IT w tym szpitalu, ale mogło się to stać tylko dlatego, że odszedłem, i to właśnie przez tamtą odmowę. Lekcja jest taka, że czasem ograniczenie daje Ci szansę.
Wezwanie do… bomby
Następna historia jest o tym, jak ważne jest pomaganie innym, traktowanie użytkowników jak ludzi, którzy po prostu potrzebują Twojej pomocy, i wychodzenie poza zakres swoich obowiązków.
Ostatnia historia jest o tym, jak doszedłem do przywództwa, i o tym, jak ważna jest samoświadomość i umiejętność prowadzenia siebie, zanim zaczniesz prowadzić innych. Ale najpierw opowiem więcej o mojej drodze do IT.
Wszystkiego w IT uczyłem się od zera. Byłem samoukiem, bez formalnego wykształcenia. Powoli przesuwałem się w stronę sieci, bo Linux to prawie to samo co sieć i zwykle ludzie, którzy dobrze znają Linuksa, zajmują się też sieciami. Wtedy byłem jednoosobową orkiestrą, która musiała robić wszystko.
Nawet kiedy inni w Ciebie nie wierzą, zawsze bądź swoim własnym adwokatem i rób to, co dla Ciebie najlepsze. Kiedy odrzucono mnie przy tamtej pracy w IT, miałem dwadzieścia kilka lat i bolało. Ale z perspektywy czasu zrozumiałem, że we wszystkim jest coś dobrego. To był jeden z przełomowych momentów w moim życiu i jestem za niego wdzięczny, bo dał mi dodatkową motywację, żeby próbować dalej.
Jak ważne jest pomaganie innym
Pomaganie innym jest niezbędne, a traktowanie użytkowników jak ludzi, którzy po prostu potrzebują Twojej pomocy, jest kluczowe. Pracowałem w dużej organizacji i miałem do czynienia z mnóstwem użytkowników. Pewnego dnia zadzwoniła pani, która potrzebowała pomocy. Nie znała się na technice i nie bardzo rozumiała, co ma zrobić. Byłem cierpliwy i przeprowadziłem ją przez cały proces. Kiedy w końcu jej się udało, była tak wdzięczna, że chciała mi wysłać prezent. Odmówiłem, ale miło było jej pomóc.
Warto wychodzić poza zakres obowiązków, bo to buduje zaufanie i szacunek użytkowników. Kiedy pomagasz innym, może Ci to otworzyć nowe możliwości. Nigdy nie wiesz, kiedy ktoś będzie potrzebował Twojej pomocy, a pomoc zawsze jest doceniana.
Kiedy pracowałem jako administrator sieci w szpitalu, zauważyłem, że wielu użytkowników nie umie sprawnie korzystać z komputera. Mieli kłopot z podstawowymi rzeczami, takimi jak wysyłanie maili, tworzenie dokumentów czy otwieranie plików.
Na początku nie uważałem, że pomaganie im to moja praca. Byłem tam, żeby zarządzać siecią i pilnować, żeby wszystko działało. Ale potem zrozumiałem, że jeśli pomogę im z problemami z komputerem, będą mogli skupić się na swojej pracy i będą bardziej produktywni.
Zacząłem więc prowadzić dla personelu szkolenia komputerowe. Uczyłem, jak korzystać z programów i jak radzić sobie z typowymi problemami. Nie było tego w moim zakresie obowiązków, ale dla użytkowników zrobiło to ogromną różnicę. Docenili dodatkową pomoc, a mnie też było łatwiej, bo nie musiałem w kółko naprawiać tych samych problemów.
Droga do przywództwa i samoświadomość 🎓
Do przywództwa doszedłem ciężką pracą i dzięki samoświadomości. Samoświadomość jest niezbędna, bo pomaga zrozumieć swoje mocne i słabe strony. A kiedy je znasz, możesz nad sobą pracować. Zaczynałem jako administrator IT, ale zawsze szukałem sposobów, żeby się rozwijać.
Po kilku latach pracy jako administrator sieci awansowałem na stanowisko kierownicze. Na początku byłem podekscytowany, ale szybko zrozumiałem, że wiąże się z tym mnóstwo odpowiedzialności.
Musiałem zarządzać zespołem specjalistów IT, wyznaczać cele i priorytety i podejmować trudne decyzje. Szybko się przekonałem, że bycie liderem to coś więcej niż mówienie ludziom, co mają robić. Chodziło o samoświadomość, rozumienie własnych mocnych i słabych stron i skuteczną komunikację z zespołem.
Zrozumiałem też, że bycie liderem oznacza dawanie przykładu. Nie mogłem oczekiwać od zespołu ciężkiej pracy i zaangażowania, jeśli sam tego nie robiłem. Świadomie więc starałem się ciężko pracować, być produktywny i dawać zespołowi dobry przykład.
Czego nauczyła mnie ta kawowa podróż
W pierwszym odcinku opowiedziałem trzy historie z mojej kariery w IT i lekcje, które z nich wyniosłem: że odmowa i ograniczenia mogą dać szansę, że warto pomagać innym i że samoświadomość jest kluczowa, kiedy zostajesz liderem.
Pamiętaj: nawet kiedy inni w Ciebie nie wierzą, zawsze bądź swoim własnym adwokatem i rób to, co dla Ciebie najlepsze. A kiedy masz okazję komuś pomóc, skorzystaj z niej, bo to może zrobić ogromną różnicę. I wreszcie: przywództwo to nie mówienie ludziom, co mają robić, tylko samoświadomość, dawanie przykładu i dobra komunikacja z zespołem.
A jaki był pierwszy krok Twojej podróży?
Ten wpis ukazał się pierwotnie po angielsku na moim blogu Coffee Journeys.